به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، فلوبر برخی آثارش را با استفاده از تجربیاتی خلق کرد که در سفر به نقاط مختلف جهان به دست آورده بود و بعضی دیگر را با الهام از زندگی خصوصی خود و روابطش نوشت؛ نویسنده‌ای که بیش از همه آثارش، با نخستین رمانش با نام «مادام بوواری» شناخته شده است. او یکی از تاثیرگذارترین رمان‌نویسان قرن نوزده میلادی است؛ نویسنده‌ای که اغلب آثارش را با الهام از مکاتب ادبی واقع‌گرایی و طبیعت‌گرایی نوشت و از مسایل روانشناسانه نیز بهره برد تا بتواند آثارش را با سبکی باورپذیر به مخاطب عرضه کند. 

فلوبر در یکی از شهرهای فرانسه به نام روآن به دنیا آمد؛ شهری که پدرش در یکی از بیمارستان‌های آن یک جراح تجربی بود. او در جوانی به خواسته والدینش برای تحصیل در رشته حقوق وارد دانشگاهی در پاریس شد، با این‌که علاقه او به ادبیات و نوشتن وصف‌ناشدنی بود. مدت کمی بعد فلوبر به سمت علاقه شخصی‌اش بازگشت و حدود یک سال بعد از ترک دانشگاه، یعنی سال 1845، نگارش نسخه اولیه رمانی با نام


«تربیت احساسات» را به پایان رساند؛ رمانی که حدود 24 سال بعد منتشر شد و نمونه‌ای است از چندگانگی و آشفتگی رمان مدرن که در عین حال، یک اثر احساسی و شخصی نیز تلقی می‌شود. نویسنده در این اثر با تلفیق احساسات آدمی و شرح رویدادهای تاریخی، اثری در وصف دلسردی‌های فردی و انحطاط اجتماعی خلق کرده است. 

آثار فلوبر در زمان انتشارشان در قرن نوزده با هجوم نقدهای منفی مواجه شد. برای مثال برخی معتقد بودند نویسنده در رمان «مادام بوواری» نگاهی تیره و تار به زندگی دارد و «خوبی» در شخصیت‌هایش مرده است. کتاب «تربیت احساسات» هم از سویی دیگر مورد هجوم قرار گرفت. برخی آن را فاقد ساختار منسجم و یک شخصیت قهرمان و مثبت دانستند و از کم‌رنگ بودن مسایل اخلاقی در آن انتقاد کردند. 

رویکرد نقدها در قرن بیستم و البته بعد از مرگ نویسنده کاملا تغییر کرد. در این دوره تعریف و تمجیدها از فلوبر آغاز شد و ذوق و استعداد ذاتی این نویسنده و استفاده او از سبک و ساختاری برتر و همچنین نمادهای به کار رفته در داستان‌هایش به الگویی برای نویسندگان جدید تبدیل شد. محققان و منتقدان زیادی برای درک بهتر آثار او، به فرایند نگارش آثارش توجه دقیقی نشان دادند و در سال‌های اخیر از او به عنوان نویسنده‌ای متفاوت یاد کردند و وی را «پدر رمان مدرن» نامیدند. 

فلوبر در آثارش با خلق شخصیت‌هایی که اغلب «ساده» خوانده می‌شوند، ارتباطی میان ارزش‌های اخلاقی و ارزش‌های زیبایی‌شناختی برقرار و شیوه‌ای نو را در رمان‌نویسی ابداع کرد. آثار این نویسنده فرانسوی به دلیل ریزبینی‌ها و ظرافت‌هایش در گزینش کلمات در ادبیات فرانسه و حتی جهان تا حد زیادی منحصر به فرد است. او برای نوشتن زمان زیادی را صرف می‌کرد و شاید به همین دلیل است که آثار زیادی از وی بر جای نمانده است. 

این نویسنده انقلاب فرانسه را در سال 1848 تجربه کرده است. او در آن زمان جوانی 27 ساله بود و در آثارش توانست حوادث آن دوره را تجریه و تحلیل کند. فلوبر در آثارش نشان‌دهنده جامعه‌ و شرایطی است که خود در آن بزرگ شده و شخصیت‌های داستانی‌اش همان افرادی هستند که در اطراف او حضور داشته‌اند. 

از این نویسنده تاکنون برگردان آثاری چون «مادام بوواری»، «سالامبو»، «وسوسه سنت آنتوان»، «سه قصه» و «بووار و پکوشه» در ایران منتشر شده است و مترجمانی چون محمد قاضی، رضا عقیلی، محمدمهدی فولادوند، مهدی سحابی، احمد سمیعی گیلانی، کتایون شهپرراد، آذین حسین‌زاده و جلال‌الدین کزازی این آثار را به فارسی ترجمه کرده‌اند. 

اثر دیگری نیز با نام «نامه‌هایی از مصر» به زودی با ترجمه نرگس جلالتی روانه بازار کتاب خواهد شد. این نویسنده‌ در سال 1848 سفری طولانی به خاورمیانه داشت و «نامه‌هایی از مصر» را با استفاده از نامه‌ها، تجربیات و خاطرات جوانی خود در سفر به مصر، در سال‌های پایانی قرن نوزدهم نگاشته است. «نامه‌هایی از مصر» را می‌توان اثری تاریخی در مورد کشور مصر از نگاه نویسنده‌ای دانست که بعد از بازگشت از این سفر، رمان «مادام بوواری» را نوشت و با انتشار آن به شهرت رسید. 

فلوبر در سال 1880 میلادی و در سن 58 سالگی از دنیا رفت؛ نویسنده‌ای که آثارش در هیچ مکتب خاصی خلاصه نشد و اعضای مکاتبی ادبی چون واقع‌گرایی، رمانتیسم و طبیعت‌گرایی رد نوشته‌های وی را در مکاتبشان یافتند. فلوبر در دوازدهم دسامبر سال 1821 میلادی به دنیا آمد و در میانه سال 1880 میلادی از دنیا رفت.



موضوع مطلب : گوستاو فلوبر / زندگینامه / آثار

شنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩۳ :: ۱:٠۱ ‎ق.ظ
محمدجوادنصریان
.: Weblog Themes By SlideTheme :.