هنگام صحبت از جیمز جویس پیش از هر چیز به یاد این جمله می افتم که یکی از منتقدین به هنگام بررسی آثار او گفته: ((جویس به مخاطبانش رحم نمی کند)).این مشکلی نیست که فقط شامل حال یک یا چند مخاطب شود بلکه تقریبا تمامی خوانندگان آثار جویس از همان ابتدا به این نکته واقف می شوند که جویس سر سخت است! او چیزی را لو نمی دهد و تا خواننده ی مقاوم و سخت کوشی نباشید از پس داستانهای او برنمی آیید.بله می گویم ((از پس داستانها بر آمدن))،زیرا در هنگام مطالعه ی آثار جویس همواره باید به این نکته توجه داشت که جویس کلمه به کلمه ی داستانهایش را با دقت و وسواس انتخاب کرده و در پس هر کلمه به جز آن معنایی که ساکت و آرام نشسته معنای دیگری در حال فریاد زدن است و از خواننده یک چیز می خواهد: ((کمک کن خودم را بنمایانم)).

جویس در راس نویسندگان سمبولیسم و در کنار بزرگان دیگری مثل کافکا قرار گرفته است.سبک او در برگیرنده ی دیدگاه ناتورالیستی نیز بود و او


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


ادامه مطلب
تاريخ : جمعه ۱٠ آبان ۱۳٩٢ | ۳:٠٠ ‎ب.ظ | نویسنده : محمدجوادنصریان | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.