حقیقت این است که خوانش یک متن داستانی با رویکرد " نقد نو " 1 چندان هم ساده نیست . با آن که از تاریخ تکوین این گونه نقد ( نقد انگلیسی ـ آمریکایی : 1960ـ1930) نیم قرن گذشته است ، طرح آن در نقد ادبی ما تازگی دارد و آنچه هم هست ، تنها در سطح اشاراتی به تاریخچه و توضیح گذرای برخی از عناصری است که " فورم " اثر ادبی را به یاری آن ها بررسی و تحلیل می کنند . گذشته از این آنچه از میراث " نقد نو " از رهگذر نگارش و ترجمه به ما رسیده است ، از سطح اشاراتی آن هم در پهنه ی " شعر " فراتر نمی رود ؛ و این خود ، عللی دارد . 
برخی از شخصیت های شاخص در " نقد نو " خود از میان شعرا برخاسته اند . تنها کافی است به " الیوت " 2 ( 1965ـ1888) نظر کنیم که نه تنها یک شاعر برجسته ی انگلیسی است و منظومه ی بلند سرزمین هرز 3 او یکی از شاهکارهای شعری اوست و بر آن تفسیرهای متعددی نوشته اند ، بلکه خود یکی از پیشگامان " نقد نو " در انگلستان است و 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: جواد اسحاقیان , نقد نو , ساربان سرگردان , سیمین دانشور


ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ٢۱ اسفند ۱۳٩٢ | ۱:٢٤ ‎ق.ظ | نویسنده : محمدجوادنصریان | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.